"انتقاد مانند باران است ، باید آنقدر نرم ببارد ، تا بدون خراب کردن ریشه، موجب رشد گردد..."

شفیع بهرامیان، متولد شهر اشنویه واقع بر کرانه مثلث مرزی ایران،عراق و ترکیه.
اکنون دانشجوی دکتــــــــرای تخصصی رشته علوم ارتباطاتم ... گاهی این ور نیمکت ( مدرس) گاهی اون ور نیمکت ( دانشجو).دانش آموخته کارشناسی و ارشد علوم ارتباطات اجتماعی ( 81- 1375 ) از دانشگاه علامه طباطبایی ... ..
همه باورم این است:
@ زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست / هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود / صحنه پیوسته به جاست / خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد @
جهان امروز متاثر از دو پدیده ای است که تمام جوانب و زوایای حیات بشری ما را تحت تاثیر خود قرار داده ؛تکنولوژی اطلاعات و مقوله ارتباطات، نویدبخش زندگی نوینی بر پایه های تمدن و فرهنگ تاریخی بشر و آغازگر عصر جدیدی است که درآن "انسان دیجیتال" معرف زندگی اجتماعی در این کره خاکی خواهد بود.
آماده نمودن اذهان بشر امروز، بالاخص در کشورهای در حال گذار به توسعه امری در این رابطه لازم اما سخت و دشوار است .
این وبلاگ وظیفه خود می داند در دنیایی که یه عصر "انفجار اطلاعات" ملقب گشته ،در حوزه ارتباطات و روابط عمومی به اندازه وسع خویش ، معرفی دانشها و ابزارهای نوین این رشته(ارتباطات) را مورد اهتمام خود قرار دهد، با این امید که بتواند در راه اعتلای آگاهی و دانستن ،دین خویش را به جامعه مجازی روابط عمومی و ارتباطات اجتماعی ادا نماید.
وب نوشنم سنگ صبوری است برای دل گفته ها و دلنوشت هایم و نه چیزی بیش از آن! همین و بس! یاد گرفته ام که شاد بودن تنها انتقامی است که میتوان از زندگی گرفت.
@ کلام آخر:خداوند بینهایت است اما به قدر نیاز تو فرود میاید . به قدر آرزوی تو گسترده میشود وبه قدر ایمان تو کارگشا. خدایا! آنگونه زنده ام بدار که نشکند دلی از زنده بودنم و آنگونه بمیران که به وجد نیاید کسی از نبودنم! آمین